Ateşle oynuyorsun dediler de, Kim demiş ateşle oynanmamalı diye? Hem biraz yansam kime ne zararı var? İyisi mi biraz oynayayım ateşle ben, Saf uyanıklıkla tabi, Şakası olmaz, dikkatli olmalı. Isınsın içim yaklaştıkça, Hayat boyu ateşin ferinden bile sakınıp, Kararıp, [...]
Ne kadar da çok kendini önemsersin. Kasıp durursun sürekli, Bir şeyleri oldurmak için, Ya da mükemmel dediğin sonucu almak için. Sanki tek etken senmişcesine, Kontrol etmeye çalışırsın kontrol edilemez gizemi. Halbuki her şey seninle alakalı değil be güzelim, Önemseme [...]
Karanlıkta yürürken ışık tutulduğunda arkandan, Birden görünür olur yol gözünün önünde. Bilgeysen tadını çıkarırsın sana sunulan ışığın, Yürürsün yolunda güvenle. Ne zaman ki kaplar içini aç gözlülük, huzursuzluk, Acele edersin daha hızlı varmak için, Uyumunu yitirip tutulan ışıkla, Tam [...]
Yeni yıl sordu bana, Ne istersin benden diye... Beni bana getir dedim. Seni sana getiremem, Sen zaten sendesin dedi. O zaman beni Sevgili'ye götür dedim, Seni Sevgili'ye götüremem, O zaten sende dedi. Sende olmayan bir şey isteyemez misin peki [...]
Özgürlüğümü kutluyoruz bugün, "Mükemmelllik" hapishanesinden çıkışımın şerefine. Mahkum olabilirdim aslında ömür boyu, Daha niceleri gibi. İyi halden çıktım bugün, şükürler olsun. Düşürmesin oraya Allah bir daha, Darısı diğer çıkmak isteyenlerin de başına... Buyrun gelin hepiniz davetlisiniz kutlamaya... Kopsun mükemmel [...]
Bugün her şarkının farklı kokusu vardı, Her hissin, her rengin, Hatta her düşüncenin, her dokunuşun… Meğer sadece burun koklamazmış, Kulak duymaz, göz görmezmiş, Dil tatmaz, ten dokunmazmış sadece. Bilmezdim daha önce seslerin, görüntülerin kokusunu, Ya da duyguların, düşüncelerin rengini, [...]
Kalbim kalem oldu, Ben ise boş bir kağıt. Coşkun haller içinde, Çarparken yerinden fırlarcasına, Aşkı yazdı üzerime durmaksızın. Mürekkep diye aşk aktı ta içinden, Türlü türlü desenleriyle, rengarenk, Kapladı her yerimi. Doymadı, attı imzasını zarifçe, Arda kalan külleriyle, Yandım [...]
Çok da özel zannetme kendini, Sonsuzluğun içinde küçücük bir zerresin. Çok da küçük zannetme kendini, Sonsuzluğun içinde sonsuzluksun. Herhangi bir şey zannetme ki kendini, Kendin kendine gelsin, Kendiliğinden, Aşk ile. Aylin Safiye Deniz, 2015
Bilemem her zaman esasında neyin olmakta olduğunu, Çok daha büyük planda, Yaşadığımda kritik bir deneyim, Ya da tanıklık ettiğimde başkalarınınkine. Yine de çıkar "çok bilen" tarafım bazı bazı... Hatta haddimi aşıp yorum yaparım hemen, Olana ve olması gerekene, Kendi [...]
Ya sunabileceğimiz en büyük hediyemiz, Saklıysa en derin yaramızda? Ya hediyelerimize giden yol, Yaralarımızdan geçiyorsa? Ya sürekli tekrarladığımız hikayemiz, En büyük tuzağımızsa? Öyleyse yaralarımızdan kurtulmaya çalışmamız neden, Ya da engel olarak görmemiz onları, Atmaya cesaret edemediğimiz adımlarımız için? Hayıflanmamız [...]